Os mozos marineiros da fiada
lémbranse rindo alleos de coidados;
cheira a aceite e pemento requeimados
rustrido de xurés en caldeirada.

Conta o patrón nun corro a treboada
do ano setenta ­historia de afogados­;
e empuxándose, inando, entran mollados
os homes dunha "lancha de enviada".
pasa de man en man a xerra roiba

de albariño, e namentres cae a choiva
o vento fai treme­la casa enteira,

detrás do mostrador clarexa o ceo
nas trenzas de ouro, no mirar sereo,
na sorrisa de luz da taberneira.