Pombas - Laura Vázquez |
 |
Que os angeles neles
dormidos se quedan,
xa en forma de pombas
xa en forma de niebras. |
Castelo dos Condes de Lemos - Elsa Pardo |
Lugar máis hermoso
non houbo na terra
que aquel que eu miraba,
que aquell que me dera. |
 |
Barrio xudeu da Ribadavia - Antonio Díaz |
 |
nas portas dos ricos,
nas portas dos pobres,
que aguestes cantares
a todos responden |
Combarro - Emilia A. de Dapia |
Pasa, río, pasa, río
co teu maino rebulir |
 |
Cociña galega - Rita Pizzorno |
 |
Fígado con cebola bien frixida
i unha foliña de laurel cheirosa,
que inda a un morto ben morto dera vida
de tan rica , tan tenra e tan sabrosa |
O Cebreiro - Wilson Arean |
Camiño do meu contento;
i en tanto o sol non se esconde,
nunha pedriña me sento. |
 |
Galicia campesiña - Carmen Cáceres |
 |
Eu me quedo contemprando
as laradas das casiñas
por quen vivo suspirando |
Rúa das Rodas (Santiago) - Elisa Vázquez |
Miña casa, meu abrigo;
vanse todos, eu me quedo
sin compaña nin amigo. |
 |
Balcon ferrolan - Ma. del C. Rodríguez |
 |
¡Galicia frolida!
Cal ela ningunha
de froles cuberta
cuberta de espumas |
Santuario Nosa Sra. da Barca - María C. González |
Nosa Señora da Barca
ten o tellado de pedra;
ben o pudera ter de ouro
miña Virxe si quixera |
 |
A Porta Nova - Ribadavia - Elida Censato |
 |
Vexo a rúa solitaria
que en paz baña un sol sereno |
Galicia mariñeira - Pablo S. Hübner |
Cantarte hei, Galicia,
teus dulces cantares,
que así mo pediron
na beira do mare. |
 |
Campesiña galega - Cristina Rosa |
 |
-Deixame vivir nos montes,
deixame estar solitaria,
deixame cos paxariños
que en derredor de min cantan. |
